Can I get a drumroll??

Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle lieve reacties op m’n laatste blog. Geeft een warm gevoel te lezen dat jullie zo fanatiek in de pen klimmen nav. mijn ‘geschriften’. Superleuk!!!

Ik zit weer op het dak, klaar voor mijn blog! Want na 2 maanden vol aan de preproductie hebben gezeten, was het dan eindelijk zo ver; afgelopen weekend hebben we de gehele basis van het album afgerond!!

Mijn kopzorgen over wat het album moest gaan zijn, alle keuzes die erbij komen kijken (behoorlijk gek makend als je het mij vraagt ;) kwamen eigenlijk pas tot rust toen ik met de fotograven aan het brainstormen was over de albumshoot.
In de blog die ik wel had geschreven maar niet had gepost (en nu dus wel, zie ‘Autofilosoferen’) probeerde ik tot de rode draad te komen. Omdat het enige wat eruit kwam mijmeren bleek heb ik hem toen bij mij gehouden, maar er is maar een conclusie! (Can I get a drumroll???? ;D)
Ik (en dus ‘Anny’) ben iemand met vele gezichten, die terug te brengen zijn naar 3 main-characters.. En voordat ik de gehele punchline op je bord ga gooien, (die komt bij de release;) zal ik eerlijk toegeven dat ik ineens al die artiesten begrijp die van die zweverige uitspraken doen als “Dit album gaat over mijn groei naar..” “Dit album staat voor mijn spirituele zoektocht naar (blabbla)” en nog meer van dat soort vage shizzle waar je als lezer bij denkt; jajaja, stil maar, je bent een goeroe geworden en je gaat me nu zeker de zin van het leven vertellen. (ZAP!!!)
Ik weet niet hoe jullie erover denken, maar ik heb dit altijd hinderlijk muzikantengedrag gevonden, maar gezien de afgelopen jaren nog hinderlijker; nu snap. (iew bah jak bluh spuug! Je weet zelluf.)

Ik ga er vanuit dat jullie deze blog lezen omdat je als velen het bizarre brein van de muzikant willen begrijpen. “Hoe maak je nou zo’n album” “Hoe denkt zo’n muzikantenmens over zichzelf, anderen, pindakaas, en het fenomeen betaalde geldophalers voor Greenpeace”.
(Het laatste wil ik graag op doorgaan, maar daarover een andere keer)

Er is mij gevraagd iets te schrijven over het opnemen van het afgelopen weekend. Want dit is voor mij een onwijs intensief weekend is geweest. Ik heb bizar veel zitten genieten van mijn nieuwe bandleden, de liedjes, de muziek, het team eromheen, het ongelofelijke enthousiasme van iedereen en ik ben ZO overtuigd van dit album dat ik mezelf moet dwingen mijn benen op de grond te houden (fly awaaaaay!!). Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, maar ik heb nog nooit zoveel zin gehad in een plaat en kan niet wachten tot het het live spelen van wat nu al voelt als ‘onze’ liedjes!!!

En ja, daar issie weer: ‘Toch’ zou mijn blog mijn blog niet zijn als ik niet ook uitsprak waarom ik dit ook een heel moeilijk weekend vond.
Ik heb veel gedacht aan de eerste opnamen met Leaf, in ‘ons’ studiootje in Friesland, in een tijd dat we nog wel gelukkig waren met elkaar. Hoe dat voelde, de hele dag opnemen, het legendarisch wachten tot die gitaarsolo er eindelijk opstond, valse koortjes, jongens bij n slootje aan het schrijven, lichten uit, kaarsjes aan en mijn handje vasthouden tijdens het inzingen omdat ik anders niet durfde, s’avonds in tentjes in de tuin slapen om s’ochtends weer vroeg op te kunnen nemen..
Ik heb het gemist. Het is een nieuw begin en tegelijk een einde van een periode met als hoofdthema “Sta op, en loop” (thanks for the borrow Hans Teeuwen;) en als sub “Wie is Anny”. Het voelt alsof ik eindelijk loop, mezelf in de spiegel zie en ik alleen maar hoef te knijpen om zeker te weten dat ik niet droom.

Ik zal er niet te dramatisch over doen, maar ik heb sinds de breuk in januari 2009 een hele hoop angsten van me moeten overwinnen en keihard aan mezelf moeten werken om zover te komen als dat ik nu ben. En kijk nou: *ZING!!* ;))

Wat geweest is is geweest en met een hele hoop rust en positiviteit in mn donder gaan we naar de toekomst kijken!
Ik kan simpelweg niet wachten om ook weer de komende 2 maanden bezig te zijn met zangopnamen, overdubs, fotoshoots, marketing op scherp, tryouts (hou annymusic en AnnyShizzle in de gaten!!), kortom: Knallen!!! Zeker ook omdat ik weet met welk team ik dit ga doen (U Guys ROCK!) en jullie daarna eindelijk te laten horen waar ik (met alle hulp!) al die tijd mee bezig ben geweest! We zijn er bijna..!!! :D

Xx
Anny

Share

(2) reacties op “Can I get a drumroll??

  1. Lieve Ans,

    2e inspirerende, creatieve, back to earth, well written blogies in 1 week!

    Ik kan me een oud blogje van je herinneren “een oud verroest balkonnetje in Parijs”, die blog was zo echt geschreven, puur, uit het hart, mooi taalgebruik etc. Die blog ben ik nooit vergeten, je schrijfstijl en eerlijkheid, spontaniteit, creativiteit en echtheid+het nodige cynisme (which I like :P ) etc. kwamen in dat blog allemaal bijeen, het klopte.

    We zijn elkaar daarna gaan volgen en ik merkte aan alles wat je schreef, blogde, twitterde dat je niet goed in je vel zat…tot deze week, 2 blogjes, puur, recht uit het hart….

    Al had je in je laatste blog niet geschreven dat je je “mojo” weer gevonden had…dan had ik het ook geweten, ik geniet weer van je verhalen and so glad to have you back girl!

    Keep on going strong, big sistah is watching you ;)

    X Cin (ThaCinsta)

  2. (vul hier lang dradig inspiratie verhaal in)

    Ik bn trots op Ans! En ik verwacht natuurlijk dat je album een topper gaat worden nouja verwacht.. Ik weet het wel zeker!

    Ans is back en dit is ONS JAAR!!!!!

    Poevelewoepsie
    Daaag Gr. Homeo van Juliet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *