In April doen we het anders #5 The Truth About Love

Het is lang geleden dat ik me weer 13 jaar oud heb gevoeld, maar ik kan mijn ervaring van gisteren niet anders beschrijven dan dat.
Om 20:00 zou het voorprogramma beginnen en ik stond om half 6 tussen de kortgeschoren Pink-koppies in de rij te verkleumen in de koude Bijlmer Arena wind. Alleen dit maal was ik 2 keer zo oud, ik had geen grote broek, geen kisten aan, had geen korte kop en geen intentie What-So-Ever om straks een concert Tour-shirt aan mijn collectie toe te voegen. De kriebels in m’n buik waren wel net als een halve eeuw geleden, ik was zenuwachtig, had al dagen keihard op de teksten geblokt en wat mij betreft konden we los!!

Ik weet niet wat er in het hoofd van een dertienjarige omgaat. Zo kan ik ook niet verklaren waarom ik ooit met vriendinnetjes vanaf half 5 s’ochtends met -1 voor het postkantoor heb gelegen voor Spice Girls kaartjes, maar ik wou dat die ‘uit’ knop er nog op zat. Ik had het in die rij ijskoud en heb daar en toen besloten dat ik geen te vroeg komer meer ben.
De kou, de kleine boze meisjes die het liefst het haar van degene voor hen eruit willen trekken nog voor ze voordringen, en het ellenbogenwerk van de laatkomers die voordingen omdat ze toch geen haar meer hebben dus het risico graag nemen, en de kramp van het twee uur rechtop stilstaan, ik weet het niet.

Even fast forward naar het grote moment (we willen het wel gezellig houden;).

Daar hing ze dan. Meters boven de grond, aan twee dikke gespierde mannenarmen.
Ik was jaloers.
Stik en Stik jaloers.

Afgezien van dat zweven en mannenarmen enzo.. De uitleg waarom ik Pink zo te gek vind. Natuurlijk het het een goeie zangeres en is het bizar wat voor acrobatiek ze allemaal ten toon stelt maar dat is niet wat mij fan maakt.
Wat mij fan maakt van Pink is dat ze het leven bestempeld als een grote speeltuin. Niet zonder respect, principes, ups en zeker ook downs maar als ik een paar van haar overtuigingen uit mogen worden gelicht:
1. Liefde is het Aller Allerbelangrijkste wat er is, voor jezelf en alles om je heen.
2. We doen dit allemaal samen en neem jezelf niet zo friggin’ serieus.
3. Alle emoties verdienen respect.
4. Haal het beste uit jezelf.

En laat ik dit nou eens helemaal met haar eens zijn.

Het was echt een genot om naar haar te kijken en luisteren en zoals ik ooit een keer van Herman van Veen heb geleerd (en het hem ook een keer heb mogen zeggen), soms hoef je alleen maar Dankjewel te zeggen.

Pink, Dankjewel :)

Wie kan jij ernstig bewonderen?

Xx

Anny

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *