My Man, op die manier..

Een lange dag met voor je gevoel honderden indrukken, gezichten en gesprekken, een hyper optreden, naproosten en nakletsen, spullen inpakken en langzaam over de snelweg naar huis. Zoals de lichten je voorbij flitsen schuift de avond je nogmaals voorbij en je betrapt jezelf op hardop lachen om passerende grappen, kijkt nog een maal naar de broeiende gezichten van het publiek en stopt de foto in het kluisje van je geheugen. Nooit meer vergeten.

Je steekt de sleutel in de deur en schoffelt je dikke tassen door de deurspleet van je met troep versperde deuropening, kat al mauwend want hongerig om je benen, deur met een voetje dichtduwend doe je een poging je sleutels op te hangen maar vallen als altijd direct weer op de grond. Tassen ploffen in de gang, jas ergens onderweg en voor je het weet zit je op de bank in een leeg appartement.

Ik ben een lange tijd zonder relatie geweest en vond dat op dit soort momenten vaak het moeilijkst. Je bent zo vol van wat je nou weer is overkomen en er is niemand om dat mee te delen, afgezien van een lopende bol rood haar en vriendinnetjes die allang op bed liggen.
Lang heb ik gedacht dat het of een vriend of de muziek was en die keus was en is altijd als DNA-ingelegd voor de muziek geweest. Een man voelde als een bonus waarvan ik betwijfelde of ik die zou krijgen. Hoewel common sense natuurlijk in je oor blijft schreeuwen dat op ieder potje een dekseltje past. Maarja, gedachten stop je niet..
Ik weet niet of het komt doordat ik met My Man eindelijk onder woorden bracht wat ik nou precies mistte, maar niet heel lang nadat ik het geschreven had stond hij ineens voor me neus, griste me uit de vrijgezellenpoel en liet me, zoals ik hem niet meer los.

Ahw, de liefde is zoet :)

Xx 

Share

(1) reactie op “My Man, op die manier..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *